Wyniki
Zamknij

    • Kup stal, znajdź produkt, wyszukaj firmę
    • Usługi
      Usługi
    • Produkty
      Produkty
    • Firmy
      Firmy
    • Internetowa giełda długów

    • Kup stal, znajdź produkt, wyszukaj firmę
    • Usługi
      Usługi
    • Produkty
      Produkty
    • Firmy
      Firmy
    • Internetowa giełda długów

    • Kup stal, znajdź produkt, wyszukaj firmę
    • Usługi
      Usługi
    • Produkty
      Produkty
    • Firmy
      Firmy
    • Internetowa giełda długów

    Stal i groźba działań odwetowych

    Alan Wolff, Zastępca Dyrektora Generalnego WTO

    Fragment przemówienia, wygłoszonego w dn. 4 kwietnia w Waszyngtonie (DC) na konferencji Międzynarodowego Funduszu Walutowego

    Przeinwestowanie w obszarze zdolności produkcyjnych doprowadzało do uruchomienia restrykcji handlowych wielokrotnie - w rzeczywistości nieustannie w ciągu ostatniego półwiecza. Schemat jest mniej więcej taki sam: przyznanie dużych dotacji rządowych w sektorze stalowym powoduje nieekonomiczne inwestycje, kraje importujące nakładają mnóstwo wybiórczych środków zaradczych w postaci ceł antydumpingowych, a następnie narzucają kompleksowe środki ochronne. Problem nadmiernych zdolności produkcyjnych w hutach był przedmiotem niezliczonych międzynarodowych spotkań w ostatnich latach. Mark Twain powiedział, że „historia się nie powtarza, lecz rymuje”. Kiedy nadszedł czas na rozważenie kompleksowej reakcji na problemy handlu stalą, tym razem Stany Zjednoczone nie uciekły się do mechanizmów ochronnych, jak to miało miejsce w marcu 2002 r. pod rządami prezydenta George'a W. Busha. – stosowanie zabezpieczeń jest dozwolony zgodnie z zasadami WTO tylko pod pewnymi warunkami. Zamiast tego USA uzasadniły swoją decyzję zarówno na krajowym jak i międzynarodowym poziomie bezpieczeństwem narodowym. Reakcje międzynarodowe były jednolite - odrzucały jako bezprawne wykorzystanie przez Trumpa bezpieczeństwa narodowego jako usprawiedliwienia wprowadzenia taryf. (Reakcje amerykańskich partnerów handlowych, odrzucające użycie przez USA środków ochronnych były takie same jak w przypadku decyzji administracji Busha, choć sytuacje nie były tożsame – wtedy dochodziło do powszechnych bankructw amerykańskich producentów, jednak obie reakcje na te wydarzenia są podobne).

    O ile wprowadzenie zabezpieczeń z 2002 r. zostało zaskarżone w WTO i uznane przez panel WTO za nieuzasadnione w świetle przepisów systemu rozstrzygania sporów, członkowie WTO, a wcześniej strony układu GATT, niechętnie chciały określić, co uzasadniałoby użycie argumentu bezpieczeństwa narodowego przy wprowadzani środków ochronnych.

    W tym momencie historia wydaje się powtarzać. Tym razem, podobnie jak podczas administracji Reagana w latach 1983-85, administracja USA negocjuje dwustronnie ograniczenia eksportowe z krajami eksportującymi, które chcą uniknąć nakładania ceł na ich handel. Jeżeli środki zawężą się jedynie do stali, ryzyko dla międzynarodowego systemu handlu może być ograniczone. Jeżeli, jak się wydaje ma to miejsce w obecnym przypadku, wystąpią działania odwetowe, po którym nastąpią rundy przeciwdziałań, cały system handlu będzie nie tylko zagrożony ale może dojść do jego realnego uszkodzenia. Zagrożenie użycia sekcji 301 (Ustawy o Handlu z 1974 roku, która upoważnia Prezydenta do podjęcia działań odwetowych, w celu usunięcia jakiegokolwiek działania, polityki lub praktyki obcego rządu, który narusza międzynarodową umowę handlową lub jest nieuzasadniona, nierozsądna lub dyskryminująca oraz że obciąża lub ogranicza handel w USA – przyp. red.), które może nastąpić po użyciu przepisów z sekcji 232 i wprowadzeniu taryf na stal i aluminium, jest duże poważniejszym ryzykiem dla stabilności międzynarodowego systemu handlu niż same wprowadzone taryfy na stal. Potęguje to tylko groźby dalszych działań.

    Pełna treść przemówienia w języku angielskim

    Prześlij innym
    Projekt i realizacja: direktpoint